| نویسندگان | جواد سلطانیفرد - احمد محمدی |
|---|---|
| نشریه | تحقیقات مالی اسلامی - دانشگاه امام صادق(ع) |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۳ |
| رتبه نشریه | علمی - پژوهشی |
| نوع نشریه | الکترونیکی |
| کشور محل چاپ | ایران |
چکیده مقاله
چکیده
1. مقدمه و هدف
در فقه اسلامی، مبادله پول با پول تحت عنوان «بیع صرف» شناخته میشود که دارای احکام خاصی است. منابع فقهی شروطی چون تساوی مقدار در جنس واحد، حلول و تقابض در مجلس را برای آن ذکر کردهاند. پرسش محوری پژوهش حاضر این است که آیا احکام بیع صرف فقط به طلا و نقره (پول رایج در صدر اسلام) اختصاص دارد یا میتوان آنها را به پولهای رایج در هر عصر، از جمله رمزارزها، نیز تعمیم داد. هدف تحقیق، بررسی امکان جریان یافتن شروط بیع صرف در معاملات رمزارزها با تکیه بر مبانی فقهی است.
2. مواد و روشها
این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده است. در این چارچوب، ابتدا منابع فقهی کلاسیک و دیدگاه فقها درباره شروط اختصاصی بیع صرف بررسی شده و سپس با تحلیل منطقی و تطبیق با پولهای امروزی، امکانسنجی جریان یافتن این شروط در معاملات رمزارزها ارزیابی گردیده است.
3. یافتههای تحقیق
یافتهها نشان میدهد که برخلاف نظر مشهور فقها، از میان سه شرط مطرحشده، تنها شرط «تقابض در مجلس» اختصاصی بیع صرف است. همچنین، بر اساس ادله فقهی و با رعایت احتیاط، میتوان گفت شرط تقابض در مجلس نه فقط برای طلا و نقره بلکه برای پولهای امروزی نیز لازمالرعایه است. بنابراین، در صورت اثبات پول بودن رمزارزها، این شرط باید در معاملات آنها رعایت شود.
4. بحث و نتیجهگیری
نتایج نشان میدهد که امکان تعمیم برخی احکام بیع صرف به رمزارزها وجود دارد. مهمترین نتیجه آن است که شرط تقابض در مجلس، در صورت اثبات پول بودن رمزارزها، باید رعایت شود. این امر میتواند در طراحی چارچوبهای شرعی برای معاملات رمزارزها در نظام حقوقی و مالی اسلامی نقش مهمی ایفا کند.